Weeklog

Dominee Dirk de Bree,
Predikant in Nieuwegein en docent op de CHE.

Weeklog

Zondag
De dag begint hectisch… Vrouwlief is een weekendje weg met een vriendin, dus ik mag mijn vier boys (2,5,8,10 jaar) optuigen om samen naar de kerk te gaan. Het is de eerste zondag van de maand, dus er is een zogenaamde ‘brunchdienst’. Een kerkdienst met veel ruimte voor ontmoeting en gesprek, en inderdaad, een maaltijd. Mooi om te zien dat er veel gasten zijn. Mensen die zelden naar de kerk komen. De hele alpha-groep is er! 15 mensen die tien weken samen optrekken en zich verdiepen in de basis van het christelijk geloof. Mooie mensen, met mooie vragen. Ik word geraakt door een Iraanse man die voor het eerst in de kerk is. Hij is onder de indruk van de saamhorigheid en verlangt naar vriendschap. Eenzaamheid is een vervelend thema in Nieuwegein. Zo goed om in ons samenkomen ook deze mensen te ontmoeten. Het is een dienst in het teken van ‘stilte’. Gods stem is soms beter te verstaan als we leren stilzijn. Ach, de zondag is voor mij zelden stil. Wel vreemd om over stilte te praten, terwijl het geluid mijn huis vult… Ik snak naar de maandag :)

Brunchdienst Dirk de Bree
Een indruk krijgen van de brunchdienst, de kerk van Dirk de Bree en zijn visie op het predikantschap?
Zie
Youtube
 




Maandag

Een stille start, rustig krantje lezen,… wat zingen (eigen gitaarbegeleiding), lezen in de bijbel. Voelt goed om de werkweek zo te beginnen. Moet ik vaker doen. Dan hardlopen. Heerlijk even zweten, m’n gedachten de vrije loop laten. Ik geniet van de zon, van het park, zo middenin de stad.
Het barst er van de honden, met hun baasjes.

’s Middags toerustingsavond voorbereiden voor ouders en tienerleiders over het (geloofs-) gesprek met tieners. Erg leuk. Ik houd van deze doelgroep. Juist als je kerk wilt zijn naar buiten is het zo belangrijk om ook kerk te zijn naar binnen. Toerusting van de mensen die komen, geloofsopvoeding van de kids etc. De avond is goed, eerlijke gesprekken, betrokken mensen, dat geeft de burger moed. Wel jammer dat er in verhouding zo weinig ouders zijn. Iedereen is ook zo verdraaid druk, balen, want geloofsopvoeding is ontzettend belangrijk! Ik hoop en bid dat we als christenen dit meer en meer gaan inzien en er dus ook tijd voor vrijmaken om ons te laten toerusten, met elkaar in gesprek te gaan…

Dinsdag
De dinsdagmorgen staat geblokt voor mijn vrouw. Even de tijd om samen dingen te ondernemen, samen te praten etc. Een goede tip van een oudere dominee, die we ter harte hebben genomen. Ben ik overigens erg blij mee!
 
Gesprekken met ‘mijn’ twee stagiaires (GPW en Theologie Utrecht) over hun staan in het werk, de leerervaringen rondom het geloofsgesprek etc. Boeiend om me te laten bevragen en ook om spiegelend dingen terug te geven.
Nog even een bezoekje aan een broeder in de buurt. Zijn vrouw is in december overleden. Een hele klus om het leven dan weer op te pakken. Bijzonder toch wel om te horen hoe hij de laatste tijd kerkdiensten bezoekt en er van geniet,… hij kwam eigenlijk al jaren niet meer naar de kerk. God gaat zijn ongekende gang…

‘s Avonds mijn maandelijkse vriendenavond in een kroegje halverwege het land. Samen doorpraten over het leven, onze dromen,… en dat alles met een pint in de hand. Genieten!

Woensdag
Een kijkje in een verschillende mensenlevens. Drie bezoekjes, verschillende mensen, verschillende verhalen… één God, die zorgt!
Alpha-avond voorbereiden – over de leiding van God. Ben zo benieuwd hoe de deelnemers deze avond gaan beleven. Lukt het ze om zich in te leven? Hoe zal Gods Geest oren/harten openen? Ik voel me zo onmachtig om dit thema uit te leggen in de taal van deze ‘zoekers’. Het gaat hen zo snel boven de pet, mij eigenlijk ook.
 
Tussendoor met mijn oudste zonen naar voetbal. Heerlijk om de pupillen wekelijks te trainen. Ik geniet van de koppies, van het enthousiasme. Ze noemen me ‘trainer dominee’ (of domino), ach ja, alles loopt soms door elkaar.

“Het is zo ingewikkeld”, zegt één van de alpha-deelnemers. ”Ik zou zo graag willen geloven in een God die zich om mij bekommerd, maar het lukt niet,… ik denk dat ik teveel heb meegemaakt.”
Ik ben onder de indruk van de openheid deze avond. Juist hier zijn de mensen zo heerlijk eerlijk. Waren we dat maar vaker in de kerk!

Donderdag
Dochterlief doet open. Wie ik ben en waar ik voor kom? Tja, ik ben de dominee van uw moeder…
Verbaasde blik. Welkom! Moeder is ziek en komt nooit naar de kerk. Ja, wel gelovig en gedoopt, de kinderen ook. Naar de kerk past niet zo bij ons. Er is veel gebeurd in het leven van dit gezin. De tranen komen, de vraag naar God ook. Als ik hun namen noem in het gebed dan breekt er iets bij de dochter. Dit heeft ze nog nooit meegemaakt, alsof God er echt is…

’s Middags ben ik voor mijn andere werk in Ede (Hogeschool), een stevige break. Wel intensief om twee banen te combineren, maar het heeft ook z’n charmes. Ik geniet van de studenten.

En dan ’s avonds met een klein groepje brainstormen over ‘de toekomst van de kerk’. Waar lopen we tegenaan? Wat zijn onze dromen, mogelijkheden? Hoe kunnen we beleid maken? Een mooie avond vol visie,… maar ook met hier en daar wat pijnlijke conclusies. We kunnen niet alles!

Vrijdag
Interkerkelijk overleg over pastoraat onder varenden. Boeiend te zien hoe schippers een hele eigen club zijn en toch ook betrokken zijn bij de kerken.
Verder preken voor volgende week voorbereiden (heerlijk deze zondag vrij;) Tussendoor ‘gestoord’ door een gemeentelid, of we even kunnen praten. Troubles in de familie, ziekte…
Met een hoofd vol stort ik me op Johannes 14.

Ik eindig de ‘werkdag’ met een korte ontmoeting met een beginnend team ‘crossculture’ – samen praten over ons verlangen om christenen in Nieuwegein die uit andere culturen komen te verbinden. Volgende week hebben we onze derde lunchontmoeting. Ik zie er naar uit. Samen eten, samen bidden, met blank, zwart en geel, mensen uit Afrika, Amerika, Roemenie, China etc. dat is pas kerkzijn!

Zaterdag
Geserveerd voor mijn gezin. ’s Morgens in het teken van de voetbal. Ik scheur als coach met het team van m’n jongste naar Utrecht – yes, we winnen ;) – snel terug om de tweede helft van m’n andere zoon mee te maken. Spannendepot,… met in de kantine nog een verrassend gesprek met een voetbalvader over de zin en onzin van geloven… Houd het dan nooit op? Ach ja, een christen heeft nooit vakantie, toch?
Amen.
 
Ds. Dirk de Bree (@Dirkdebree)
werkt partime (70%) als predikant in Nieuwegein (m'n 2e jaar) en 30% als docent op de Christelijke Hogeschool Ede. Daarvoor werkte hij o.a. als jongerenwerker, kerkelijk werker en godsdienstleraar.


 
 
  
Dominee in GTST

Op 13 april 2011 gaat Sjors op bezoek bij de dominee - ze is zwanger.
Cultuurtheoloog Frank Bosman bespreekt het fragment in Kruispunt. 

Extra's
 


 
 

 
Wie durft het verhaal van God verder te vertellen?
Wie durft woorden vanuit het Evangelie te spreken wanneer woorden tekort schieten?
Wie is er bang voor vreugde of verdriet?
Wie is er bang voor vragen?